Dwie wojny światowe, w wyniku których tysiące ludzi doznało urazów fizycznych lub psychicznych sprawiły, że wzrosło zapotrzebowanie na terapię zajęciową. Musiał się także poszerzyć zakres problemów, którymi ta dziedzina medycyny się zajmuje. W kilku ostatnich dekadach rozwój terapii zajęciowej doprowadził do powstania profesjonalnych struktur edukacyjnych, zajmujących się kształceniem terapeutów pracujących z upośledzonymi fizycznie i umysłowo pacjentami wszystkich grup wiekowych. Dziś potrzeby tych pacjentów są poznane o wiele głębiej, a rozwój terapii zajęciowej poszedł o wiele dalej niż tylko wypełnianie czasu pacjentom. Najpierw przeprowadza się badania, dzięki którym można ocenić, jak pacjent funkcjonuje w życiu codziennym, a następnie dąży się do zmodyfikowania jego zachowania i poprawy kondycji psychicznej.